Internationale dag van de biodiversiteit

Op de Internationale dag van de biodiversiteit heb ik een paar honderd gram bijenmengsel gezaaid. ๐Ÿ ๐Ÿ Eerst in de weide en op de dijk die daar langs loopt en daarna ook in de berm langs de weg. ๐ŸŒป๐ŸŒธ๐ŸŒฟ

Het zaaien van onder andere goudsbloemen en citroenmelisse in en rond de weide helpt tegen de vliegjes waar een van onze pony’s eczeem door krijgt.

Terwijl ik de bodem afstruinde op zoek naar grond die zonder al te veel werk geschikt zou zijn om te zaaien, kwam ik op kleine stukjes van ons erf terecht waar niemand van ons gezin ooit komt. Ik realiseerde me ineens dat hier in geen jaren meer door mensen was gelopen.

Dat kon je merken. Ik voelde me een indringer toen ik vogels haastig onder de braamstruik zag wegvluchten. Ze waren hier duidelijk niet gewend gestoord te worden. Naast de braam vond ik een wildspoor dat over de dijk naar de achtergelegen akker liep. Hier regeerde de natuur. ๐ŸŒณ ๐Ÿฆ‹ ๐Ÿพ

Zo nu en dan leek de grond onder mijn voeten wel te bewegen. Ik moest denken aan de holen en schuilplaatsen van dieren die ik van een afstandje wel eens in de dijk had zien zitten als ik in de wei bezig was. Het bewegen van de grond was een soort tikken in de bodem voelde ik. Ik stelde me voor dat dat muizen, woelratten en vossen waren die zich daar verstopten. ๐Ÿ

Als ik bloemen zaai zijn dieren die holen graven mijn beste vrienden. Ze zorgen voor kleine hoopjes vruchtbare, luchtige grond. Als ik daar mijn zaadjes in strooi kunnen ze snel en makkelijk ontkiemen. ๐ŸŒฑ

Zo hoef ik de natuur verder niet te storen en is het alleen nog afwachten wat de zaadjes gaan doen. De regenval die we de komende dagen verwachten neemt het hier van me over. ๐ŸŒฆ

*Op de foto zie je de opkomst van een zaaiactie een paar dagen geleden.

Konijnen

Vandaag mochten de konijnen ๐Ÿ‡ ๐Ÿ‡ het vertrouwde winterverblijf uit. Het hooi en stro van de winter is oud. Het verse gras en de kruiden die in de tuin zijn opgekomen zijn nieuw. Er groeit nu volop voedsel voor ze.

Eigenlijk wilden de konijnen niet met me mee vanmorgen. Ik moest ze stevig in mijn armen houden en lieve dingen tegen ze zeggen. Na de winter op รฉรฉn plek te hebben doorgebracht was het spannend voor ze om weg te gaan.

Nu ze eenmaal op hun nieuwe plek zijn knabbelen ze blij aan dovenetels en kool ๐ŸŒพ๐Ÿฅฌen doen ze volop nieuwe energie op in de zon en in de wind.

Wat dat mij laat zien? Het oude kan zo vertrouwd voelen dat het nieuwe eerst vooral ongemakkelijk voelt. Daardoor blijf je misschien liever bij wat je al kent. Toch is het vaak het nieuwe zelf dat ons zoveel energie kan geven. Zoveel inspiratie, kracht. Zoveel zelfs dat het oude loslaten vanzelf gaat. In beweging komen zelf is al genoeg.๐Ÿƒ