Bijzonder

Vanmorgen tijdens het hardlopen dacht ik aan alle mensen die ik sinds de start van Blauwbloem al blij heb mogen maken. Een voor een kwamen de gezichten voorbij van de mensen met wie ik gewerkt heb. Wat zijn dat er al veel en wat maakt dat me blij! Dankbaar ook.

En wat een bijzondere dingen zijn er gebeurd tijdens sessies! Sommige gebeurtenissen zijn haast onvoorstelbaar. Ik kan er wel een boek over schrijven! Soms vragen klanten mij: “Is het altijd zo bijzonder?”. En het antwoord op die vraag is ja en nee. Want het is iedere keer anders en het is vaak indrukwekkend, ook voor mij.

Terwijl ik de Veldweg oprende – een lange zandweg in de buurt – flitsten er nieuwe ideeën door mijn hoofd. Plannen om nog meer mensen de kracht van de natuur te laten ervaren. Want de wereld kan dat goed gebruiken voel ik. En op dat zandpad dwarrelde in mij en om mij heen wat stof neer, er vielen wat kwartjes en oude en nieuwe herinneringen klikten in elkaar. En zo werden nieuwe stappen geboren. Ik zag ze voor me alsof ze daar al lagen in het zand.

Ik rende een kleine bocht door en toen zag ik ineens…. overal blauwbloemen!

(Blauwbloem is Drents voor korenbloem.)

Je begrijpt vast dat ik even ben gestopt om foto’s te maken. Zo bijzonder kan het dus zijn in de natuur! Thank you Planet Earth! 🤩

En wat ik dan precies doe bij Blauwbloem? Ik help je je blij voelen in de kracht van de natuur. Ik ben natuurcoach en trainer. Ik gebruik de natuur als spiegel voor je binnenwereld. Ik help je je verbinden met haar wijsheid. Dat levert steeds iets bijzonders op. Blauwbloemsessies helpen je uit de brand, ze brengen je inspiratie of zetten je weer “aan”. Zo help ik groeien. 🌱

Internationale dag van de biodiversiteit

Op de Internationale dag van de biodiversiteit heb ik een paar honderd gram bijenmengsel gezaaid. 🐝 🐝 Eerst in de weide en op de dijk die daar langs loopt en daarna ook in de berm langs de weg. 🌻🌸🌿

Het zaaien van onder andere goudsbloemen en citroenmelisse in en rond de weide helpt tegen de vliegjes waar een van onze pony’s eczeem door krijgt.

Terwijl ik de bodem afstruinde op zoek naar grond die zonder al te veel werk geschikt zou zijn om te zaaien, kwam ik op kleine stukjes van ons erf terecht waar niemand van ons gezin ooit komt. Ik realiseerde me ineens dat hier in geen jaren meer door mensen was gelopen.

Dat kon je merken. Ik voelde me een indringer toen ik vogels haastig onder de braamstruik zag wegvluchten. Ze waren hier duidelijk niet gewend gestoord te worden. Naast de braam vond ik een wildspoor dat over de dijk naar de achtergelegen akker liep. Hier regeerde de natuur. 🌳 🦋 🐾

Zo nu en dan leek de grond onder mijn voeten wel te bewegen. Ik moest denken aan de holen en schuilplaatsen van dieren die ik van een afstandje wel eens in de dijk had zien zitten als ik in de wei bezig was. Het bewegen van de grond was een soort tikken in de bodem voelde ik. Ik stelde me voor dat dat muizen, woelratten en vossen waren die zich daar verstopten. 🐁

Als ik bloemen zaai zijn dieren die holen graven mijn beste vrienden. Ze zorgen voor kleine hoopjes vruchtbare, luchtige grond. Als ik daar mijn zaadjes in strooi kunnen ze snel en makkelijk ontkiemen. 🌱

Zo hoef ik de natuur verder niet te storen en is het alleen nog afwachten wat de zaadjes gaan doen. De regenval die we de komende dagen verwachten neemt het hier van me over. 🌦

*Op de foto zie je de opkomst van een zaaiactie een paar dagen geleden.

Konijnen

Vandaag mochten de konijnen 🐇 🐇 het vertrouwde winterverblijf uit. Het hooi en stro van de winter is oud. Het verse gras en de kruiden die in de tuin zijn opgekomen zijn nieuw. Er groeit nu volop voedsel voor ze.

Eigenlijk wilden de konijnen niet met me mee vanmorgen. Ik moest ze stevig in mijn armen houden en lieve dingen tegen ze zeggen. Na de winter op één plek te hebben doorgebracht was het spannend voor ze om weg te gaan.

Nu ze eenmaal op hun nieuwe plek zijn knabbelen ze blij aan dovenetels en kool 🌾🥬en doen ze volop nieuwe energie op in de zon en in de wind.

Wat dat mij laat zien? Het oude kan zo vertrouwd voelen dat het nieuwe eerst vooral ongemakkelijk voelt. Daardoor blijf je misschien liever bij wat je al kent. Toch is het vaak het nieuwe zelf dat ons zoveel energie kan geven. Zoveel inspiratie, kracht. Zoveel zelfs dat het oude loslaten vanzelf gaat. In beweging komen zelf is al genoeg.🍃

Nieuwe horizon…

Dit weekend heb ik samen met een collega een nieuwe horizon verkend. Ik was in Friesland om te werken aan een coachprogramma over de kracht van vrouwen.

Dat klinkt feministisch. Misschien is het dat ook. Maar het voelt alsof er juist in deze tijd ruimte mag worden gegeven aan het oude, wijze, mysterieuze vrouwelijke. Een stille kracht in ons.

Omdat deze tijd voelt als zoeken naar een nieuw evenwicht dat nodig is in de wereld. Evenwicht dat we kunnen vinden door stil te staan bij het intuïtieve, vrouwelijke in onszelf. Door stil te staan, brengen we tegelijkertijd iets anders in beweging.

De behoefte aan een nieuw evenwicht. Dat  klinkt misschien abstract. Heel concreet zien we de behoefte aan een nieuw evenwicht om ons heen:

In de moeders (en vaders!) die vandaag proberen thuis hun werk zo goed mogelijk te doen, ambities waar te maken, brood op de plank te brengen terwijl zij ondertussen de zorg dragen voor de begeleiding van hun kinderen met alles wat daar in deze tijd bij hoort.

In de ondernemers die in deze tijd het hoofd boven water proberen te houden en daarom overuren maken voor minder geld en tegelijkertijd alleen op volle kracht kunnen draaien als zij genoeg tijd besteden aan hun persoonlijke ontwikkeling, zelfzorg en de nodige rust.

In de culturele sector waar zoveel nieuwe ideeën en inspiratie op dit moment geen grond vinden om vreugde te delen of troost te bieden.

Als we uitgeput dreigen te raken, is verandering nodig.

Ik voel dat we de balans in de wereld kunnen herstellen, door te kiezen voor balans in ons eigen leven. Ik voel dat daarvoor versterking nodig is van vrouwelijke kracht. Vrouwelijke kracht is intuïtief, wijs en liefdevol. Het is sterk en buigzaam tegelijk. Vrouwenkracht is voedend, zoals Moeder Aarde.

Haar kracht voelt als een stem die gehoord wil worden. In een harde wereld waarin we onze verbinding met onze natuur kwijt lijken te zijn, roept ze om verbinding.

Het versterken van de kracht van vrouwen gaat daarom over het terugvinden van de verbinding met je natuur.

En over vertrouwen terugvinden, middenin de hectiek van alledag. Over het vinden van creatieve energie en vrijheid. Over een bruisende energie die haar weg vindt door oude kanalen. Over zelfexpressie.

Over het vinden van nieuwe ruimte voor onszelf en het geven van ruimte aan ons voelen. Over het nemen van ruimte, dat ook. Over werken en leven op een manier die echt goed voelt.

Daarmee vergroot je niet alleen je eigen potentieel – maar ook dat van je omgeving.

Ik ben benieuwd of je je herkent.