Bijzonder

Vanmorgen tijdens het hardlopen dacht ik aan alle mensen die ik sinds de start van Blauwbloem al blij heb mogen maken. Een voor een kwamen de gezichten voorbij van de mensen met wie ik gewerkt heb. Wat zijn dat er al veel en wat maakt dat me blij! Dankbaar ook.

En wat een bijzondere dingen zijn er gebeurd tijdens sessies! Sommige gebeurtenissen zijn haast onvoorstelbaar. Ik kan er wel een boek over schrijven! Soms vragen klanten mij: “Is het altijd zo bijzonder?”. En het antwoord op die vraag is ja en nee. Want het is iedere keer anders en het is vaak indrukwekkend, ook voor mij.

Terwijl ik de Veldweg oprende – een lange zandweg in de buurt – flitsten er nieuwe ideeën door mijn hoofd. Plannen om nog meer mensen de kracht van de natuur te laten ervaren. Want de wereld kan dat goed gebruiken voel ik. En op dat zandpad dwarrelde in mij en om mij heen wat stof neer, er vielen wat kwartjes en oude en nieuwe herinneringen klikten in elkaar. En zo werden nieuwe stappen geboren. Ik zag ze voor me alsof ze daar al lagen in het zand.

Ik rende een kleine bocht door en toen zag ik ineens…. overal blauwbloemen!

(Blauwbloem is Drents voor korenbloem.)

Je begrijpt vast dat ik even ben gestopt om foto’s te maken. Zo bijzonder kan het dus zijn in de natuur! Thank you Planet Earth! 🤩

En wat ik dan precies doe bij Blauwbloem? Ik help je je blij voelen in de kracht van de natuur. Ik ben natuurcoach en trainer. Ik gebruik de natuur als spiegel voor je binnenwereld. Ik help je je verbinden met haar wijsheid. Dat levert steeds iets bijzonders op. Blauwbloemsessies helpen je uit de brand, ze brengen je inspiratie of zetten je weer “aan”. Zo help ik groeien. 🌱

Konijnen

Vandaag mochten de konijnen 🐇 🐇 het vertrouwde winterverblijf uit. Het hooi en stro van de winter is oud. Het verse gras en de kruiden die in de tuin zijn opgekomen zijn nieuw. Er groeit nu volop voedsel voor ze.

Eigenlijk wilden de konijnen niet met me mee vanmorgen. Ik moest ze stevig in mijn armen houden en lieve dingen tegen ze zeggen. Na de winter op één plek te hebben doorgebracht was het spannend voor ze om weg te gaan.

Nu ze eenmaal op hun nieuwe plek zijn knabbelen ze blij aan dovenetels en kool 🌾🥬en doen ze volop nieuwe energie op in de zon en in de wind.

Wat dat mij laat zien? Het oude kan zo vertrouwd voelen dat het nieuwe eerst vooral ongemakkelijk voelt. Daardoor blijf je misschien liever bij wat je al kent. Toch is het vaak het nieuwe zelf dat ons zoveel energie kan geven. Zoveel inspiratie, kracht. Zoveel zelfs dat het oude loslaten vanzelf gaat. In beweging komen zelf is al genoeg.🍃

Sneeuw

Paarden sneeuw storm

De sneeuw veranderde onze boerderij een beetje in een sprookje. Over wilde paarden die lijken te vliegen over de witte vlakte. Hun vreugde is onweerstaanbaar. Dat vindt ook hond Gijs die vrolijk mee doet.

Met hun storm doorkruisen de paarden de stilte van de sneeuw. Met hun felheid breken ze het zachte avondlicht.

Ik sta stil en stem af op dit schouwspel. En op mezelf. Ik vind het wonderschoon.

Wat laat het mij zien?

Ik ontdek een weerspiegeling van de dagen die achter mij liggen.

Ik zie eerst het zonlicht, maar dan veel donker: De bomen en de achtergrond zijn bijna zwart. Voor mij staan ze voor het donker van deze tijd. Het donker dat ik zonder het te willen de laatste tijd vaker om me heen voel.

Maar boven de donkere bomen is het licht, heel licht. Helder en zacht winterlicht. Het voelt sterk. Als een vastberaden aanbreken van een lichte, liefdevolle tijd. Een tijd waarin het donker nog verder naar de achtergrond verdwijnt.

In de onstuimigheid van de paarden voel ik de energie van iedereen die de afgelopen dagen even naar buiten mocht, even mocht uitbreken. Facebook staat vol met foto’s van ijspret. Op het ijs zag ik vrienden en families zo blij als kinderen met schaatsen, sleeën en spelen. Wij hebben met onze kinderen zelf ook drie onvergetelijke dagen achter de rug.

Het voelt alsof de paarden laten zien hoe goed die beweging voor ons is: het naar buiten gaan, het plezier maken. Hoe in die beweging zoveel potentieel ligt. Een kracht die ons in deze tijd kan helpen balanceren.

Wat me opviel was dat ik – kijkend naar de paarden en hun storm – de rust van het land sterker voelde. Alsof het de vrijheid – de expressie en het plezier buiten – zijn die rust brengen onder de oppervlakte. Alsof het het uitbreken zelf is, dat innerlijke vrede brengt. Zo leerden de paarden mij over beweging en rust.

Ik liet het filmpje van de paarden in de sneeuw zien aan mijn neef. Op de achtergrond is een pianomelodie te horen die ik een tijdje geleden improviseerde. Mijn neef zei dat de muziek verdrietig klinkt. Ik luisterde nog eens en hoorde geen verdriet, maar troost.

Toen het bijna donker was en het tijd werd om naar huis te gaan, deed ik een wens.

Ik wenste dat iedereen de kracht van de natuur weer leert kennen. Dat iedereen in contact komt met z’n eigen natuur. Met intuïtie. Met voelskracht, zoals ik dat noem.

Met die kracht kunnen we transformeren. Vrij breken. Gaan waar we eerder niet konden gaan. Ogenschijnlijk vliegen, zoals de paarden.

En dat gun ik mezelf en de hele wereld.

***Als natuurcoach gebruik ik de natuur als spiegel voor persoonlijke ontwikkeling. De natuur kan je laten zien wat je nodig hebt om je doel te bereiken. Ik leer je te kijken. Boven alles is de natuur een bron van energie en inspiratie. Ik leer je haar te vinden.

***Het korte filmpje dat ik van de paarden maakte is te zien op de Facebookpagina van Blauwbloem.

Leggelderveld

Vanmorgen maakte ik deze foto tijdens een wandeling met mijn dochter Mette van vijf over het Leggelderveld. Ik voelde ineens weer hoe bijzonder het is om hier als coach te werken. Dit had ik een paar jaar geleden niet voor mogelijk gehouden. Ik vertelde Mette hoe fijn ik het vond om daar met haar te zijn. Ze was het met me eens en verwoordde het goed: “Hier is alles vruchtbaarder.” Dat is precies waarom ik graag in de natuur werk.