Onze plek

De natuur op ons erf in de volle zon vandaag. Wat een plezier om op deze plek te mogen wonen en werken! En het wordt iedere dag mooier door waar we aandacht aan geven en door wat met verwilderen zichzelf versterkt.

Precies zo is het met persoonlijke groei. Blauwbloemsessies gaan de laatste tijd over vertrouwen op wat van nature al is, zonder eraan te hoeven trekken.

Soms voelt onze bijzondere plek wel een beetje als een toevluchtsoord. Een plek om bij te tanken en op te laden in het liefdevolle groen.

Hier voel je je beschermd, mag je helemaal zijn wie je bent. We delen deze plek met liefde met iedereen die hier komt voor persoonlijke groei.

Na het heldere licht van deze week, zie ik dat er donkere luchten aankomen met onweer. Een ander type weer. Hier op deze plek beleven we dat soort ontwikkelingen intens. We volgen het natuurlijke ritme en stemmen daarop af.

Want als je je deel kunt voelen van het grote geheel, voel je je verbonden met jezelf. Dat voelt rijk en authentiek. Vrij om te voelen waar je echt naar verlangt en dat verwezenlijken.

Dat is de kracht van de natuur.

Internationale dag van de biodiversiteit

Op de Internationale dag van de biodiversiteit heb ik een paar honderd gram bijenmengsel gezaaid. 🐝 🐝 Eerst in de weide en op de dijk die daar langs loopt en daarna ook in de berm langs de weg. 🌻🌸🌿

Het zaaien van onder andere goudsbloemen en citroenmelisse in en rond de weide helpt tegen de vliegjes waar een van onze pony’s eczeem door krijgt.

Terwijl ik de bodem afstruinde op zoek naar grond die zonder al te veel werk geschikt zou zijn om te zaaien, kwam ik op kleine stukjes van ons erf terecht waar niemand van ons gezin ooit komt. Ik realiseerde me ineens dat hier in geen jaren meer door mensen was gelopen.

Dat kon je merken. Ik voelde me een indringer toen ik vogels haastig onder de braamstruik zag wegvluchten. Ze waren hier duidelijk niet gewend gestoord te worden. Naast de braam vond ik een wildspoor dat over de dijk naar de achtergelegen akker liep. Hier regeerde de natuur. 🌳 🦋 🐾

Zo nu en dan leek de grond onder mijn voeten wel te bewegen. Ik moest denken aan de holen en schuilplaatsen van dieren die ik van een afstandje wel eens in de dijk had zien zitten als ik in de wei bezig was. Het bewegen van de grond was een soort tikken in de bodem voelde ik. Ik stelde me voor dat dat muizen, woelratten en vossen waren die zich daar verstopten. 🐁

Als ik bloemen zaai zijn dieren die holen graven mijn beste vrienden. Ze zorgen voor kleine hoopjes vruchtbare, luchtige grond. Als ik daar mijn zaadjes in strooi kunnen ze snel en makkelijk ontkiemen. 🌱

Zo hoef ik de natuur verder niet te storen en is het alleen nog afwachten wat de zaadjes gaan doen. De regenval die we de komende dagen verwachten neemt het hier van me over. 🌦

*Op de foto zie je de opkomst van een zaaiactie een paar dagen geleden.