Winterbloei

Het is de tijd van roodborstjes en de eerste nachtvorst. Als ik ‘s morgensvroeg naar buiten loop, zie ik dat de paarden hun vachten rechtop dragen tegen de kou. Hun warme neuzen blazen wolken koude lucht uit over het hooi.

Het gras is bezaaid met bruine bladeren. Mijn zoon zegt dat de bomen hun bladerjassen hebben uitgedaan.

En zo lijkt het alsof alles in de tuin voorzichtig de naderende winterstilte omarmt.

Als ik naar de brievenbus loop, valt mijn oog ineens op de paarsblauwe bloemen die ik dit voorjaar zaaide. Blauwbloemen. Ze bloeien nog in december. Hun stengels stevig en heldergroen. En er zijn zelfs nieuwe knoppen die misschien nog opengaan.

De bloemen zeggen me dat het niet uitmaakt wanneer je zaadjes hebt geplant. Dat de kracht van groei niet altijd duidelijk zichtbaar is, soms juist stil is op de achtergrond. En dat je zelfs op de donkerste dagen van het jaar kunt ontdekken wat er – ongemerkt en misschien wel tegen al je verwachtingen in – is opengebloeid.

*Lieve coachees, Ik schreef dit na een aantal mooie sessies in de natuur met jullie. Dank jullie wel voor de inspiratie! ❤

www.blauwbloem.net